Voor Canadese zuivelverwerkers is het Clean-in-Place (CIP) systeem een hoeksteen van productkwaliteit en -veiligheid. Ontwerpfouten binnen het CIP-circuit, met name interne dode ruimtes in kleppen, kunnen echter broedplaatsen worden voor bacteriën en veerkrachtige biofilms, wat een voortdurende besmettingsdreiging vormt.
Inzicht in de risico's van dode ruimtes: de achilleshiel van zuivel-CIP
In de snelstromende CIP-reinigingsoplossing vormt het stilstaande gebied (dode ruimtes) in de klep een "schaduwzone" met een extreem lage of zelfs nul stromingssnelheid. Dit leidt tot twee directe gevolgen:
- 1.De reinigingsoplossing kon niet effectief schrobben, wat resulteerde in een snelle daling van de concentratie en temperatuur van het chemische reinigingsmiddel, en de reinigende werking aanzienlijk verminderde.
- Restanten zoals melkvet en eiwitten slaan neer in deze gebieden en bieden ideale voedingsstoffen en onderdak voor microben. Zodra een biofilm zich vestigt, weerstaat de extracellulaire polymere stofmatrix de penetratie van hitte en chemische desinfectiemiddelen aanzienlijk, waardoor het moeilijk te bestrijden is met CIP-programma's.
Dit kan niet alleen het daaropvolgende productieproces besmetten, maar ook leiden tot het overschrijden van de normen voor microbiële indicatoren in de producten, en zelfs tot bederfproblemen veroorzaakt door thermofiele bacteriën en dergelijke.
Belangrijkste ontwerpkenmerken en parametrische vereisten
1.Nul dode ruimte en volledig afvoerbaar ontwerp
Dit is het primaire ontwerpprincipe voor het voorkomen van productresten en microbiële groei.
Wanneer de klep gesloten is, moeten de klepzitting en de afdichtingsstructuur ervoor zorgen dat het volume dat in contact komt met de vloeistof geminimaliseerd wordt; wanneer deze geopend is, moet het stromingskanaal glad en continu zijn, zonder enige depressies of openingen die het medium kunnen vasthouden.
- Voor de meeste zuivelfuncties mag het dode ruimtevolume van de klep niet meer bedragen dan 3 keer het pijpdiametervolume.
- Voor risicovolle punten zoals startercultuurleidingen of directe producttoevoerpoorten moeten kleppen worden geselecteerd die voldoen aan “1D” of “nul dode ruimte” ontwerp.
2.Uitstekende oppervlaktekwaliteit
Het binnenoppervlak dient als eerste verdedigingslinie tegen de vorming van biofilms.
Alle productcontactoppervlakken moeten elektrolytisch worden gepolijst (elektropolijsten) om een extreem lage oppervlakteruwheid te bereiken. Een belangrijke kwantitatieve indicator is dat de oppervlakteruwheid Ra-waarde ≤ 0,8 µm moet zijn, en de betere kunnen Ra ≤ 0,4 µm bereiken. Een glad oppervlak vermindert de aanhechtingspunten voor micro-organismen en verbetert de reinigingsefficiëntie.
3.Materiaal en de chemische en temperatuurbestendigheid van de afdichting
Het CIP-proces maakt doorgaans gebruik van een combinatie van sterke alkali, sterke zuren en heet water, en stelt strenge eisen aan de materialen.
De klepbehuizing is gemaakt van corrosiebestendig roestvrij staal en de afdichtingsmaterialen zijn compatibel met de reinigingsprocedures. EPDM-afdichtingen zijn geschikt voor heet water en alkalische reinigingsmiddelen bij temperaturen ≤ 85°C; voor processen met zure reiniging of hogere temperaturen (zoals > 100°C) in SIP moet de geschiktheid van materialen zoals fluororubber of PTFE worden geëvalueerd.
4.Handige en gemakkelijk te onderhouden aansluitmethode
Het gebruik van sanitaire snelkoppelingen zorgt voor geen lekkage en eenvoudige demontage.
Uw bericht moet tussen de 20-3.000 tekens bevatten!
