Dla kanadyjskich przetwórców nabiału system Clean-in-Place (CIP) jest podstawą jakości i bezpieczeństwa produktów. Jednak wady konstrukcyjne w obiegu CIP, w szczególności martwe strefy w zaworach, mogą stać się pożywką dla bakterii i odpornych biofilmów, stanowiąc ciągłe zagrożenie zanieczyszczeniem.
Zrozumienie Ryzyka Martwych Stref: Pięta Achillesowa CIP w Przemyśle Mleczarskim
W szybko płynącym roztworze czyszczącym CIP, obszar stojący (martwe strefy) wewnątrz zaworu tworzy „strefę cienia” o ekstremalnie niskim lub zerowym przepływie. Prowadzi to do dwóch bezpośrednich konsekwencji:
- 1. Roztwór czyszczący nie był w stanie skutecznie oczyścić, co doprowadziło do szybkiego spadku stężenia i temperatury chemicznego środka czyszczącego, a tym samym znacznie zmniejszyło efekt czyszczenia.
- Pozostałości takie jak tłuszcz mleczny i białka osadzają się w tych obszarach, stanowiąc idealne pożywienie i schronienie dla drobnoustrojów. Po utworzeniu się biofilmu, jego macierz z substancji polimerowych pozakomórkowych znacznie utrudnia penetrację ciepła i środków chemicznych do dezynfekcji, co utrudnia jego eliminację za pomocą programów CIP.
Nie tylko może to zanieczyścić kolejny proces produkcyjny, ale także spowodować przekroczenie norm wskaźników mikrobiologicznych produktów, a nawet doprowadzić do problemów z psuciem spowodowanych przez bakterie termofilne i tym podobne.
Kluczowe cechy konstrukcyjne i wymagania parametryczne
1.Konstrukcja bez martwych stref i całkowicie drenażowa
Jest to podstawowa zasada projektowania zapobiegająca osadzaniu się produktu i rozwojowi drobnoustrojów.
Gdy zawór jest zamknięty, gniazdo zaworu i konstrukcja uszczelniająca powinny zapewniać minimalną objętość styku z płynem; po otwarciu kanał przepływu powinien być gładki i ciągły, bez żadnych zagłębień lub szczelin, które mogłyby zatrzymać medium.
- Dla większości zastosowań w przemyśle mleczarskim objętość martwej strefy zaworu nie powinna przekraczać 3razy objętość średnicy rury.
- Dla punktów wysokiego ryzyka, takich jak linie z kulturami starterowymi lub porty bezpośredniego dodawania produktu, zawory spełniające„1D” lub „zero dead leg”powinny być wybierane.
2. Doskonała jakość powierzchni
Powierzchnia wewnętrzna stanowi pierwszą linię obrony przed tworzeniem się biofilmu.
Wszystkie powierzchnie mające kontakt z produktem muszą przejść polerowanie elektrolityczne (Electropolishing), aby uzyskać ekstremalnie niską chropowatość powierzchni. Kluczowym wskaźnikiem ilościowym jest to, że wartość chropowatości powierzchni Ra powinna wynosić ≤ 0,8 μm, a lepsze mogą osiągnąć Ra ≤ 0,4 μm. Gładka powierzchnia zmniejsza punkty przylegania drobnoustrojów i poprawia efektywność czyszczenia.
3. Materiał i odporność chemiczna i temperaturowa uszczelniacza
Proces CIP zazwyczaj wykorzystuje kombinację silnego zasadowego, silnego kwasowego i gorącej wody, i ma ścisłe wymagania dotyczące materiałów.
Korpus zaworu wykonany jest ze stali nierdzewnej odpornej na korozję, a materiały uszczelniające są zgodne z procedurami czyszczenia. Uszczelki EPDM nadają się do gorącej wody i zasadowych środków czyszczących w temperaturach ≤ 85°C; dla procesów obejmujących czyszczenie kwasowe lub wyższe temperatury (np. > 100°C) w SIP, należy ocenić przydatność materiałów takich jak kauczuk fluorowy lub PTFE.
4. Wygodny i łatwy w utrzymaniu sposób połączenia
Zastosowanie sanitarnych szybkozłączy zapewnia brak wycieków i łatwy demontaż.
Twoja wiadomość musi mieć od 20 do 3000 znaków!
